گذشت...

نمیدونم چرا ولی خیلی وقته دیگه نمیخوام خاله بازی کنم...

خیلی وقته به خاطر نمره ی ۲۰ املام قول شهر بازی نگرفتم...

خیلی وقته دیگه ۳ ساعت جلوی تلویزیون نمیشینم تام و جری ببینم...

خیلی وقته دیگه زنگ در مردمو نزدم فرار کنم(البته بعضی وقتا هم میخواستم بگم خیلی شجاعم زنگو

میزدم ولی فرار نمیکردم)

خیلی وقته برای کار بدی که کردم نمیرم پشت یخچال قایم بشم...

خیلی وقته دیگه به زور و گریه نمیرم مسواک بزنم...

خیلی وقتا شبا زود خوابم نمیبره...

خیلی وقته با پروانه ها بازی نکردم...

خیلی وقته با مامان بابام قهر نکردم...

خیلی وقته به خاطر شکسته شدن نوک مدادم گریه نکردم...

خیلی وقته دیگه تخم مرغ شانسی نخریدم...

خیلی وقته مو های دختر همسایمونو نکشیدم...

خیلی وقته روی دیوار اتاقم با مداد رنگی نقاشی نکشیدم...

خیلی وقته دیگه دستمو با شعله ی گاز نسوزوندم...

اره خیلی وقته از این حس ها میترسم چون بهم میگه دیگه بچه نیستم...

---

سرد نوشت:این روزا هوا خیلی سرده البته با بعضی چیزا سردترم میشه...

نقاب...

هیچ وقت جواب این سوالمو نگرفتم...

که چرا ادما نقاب مبزنن؟

یکی نقاب خنده...

یکی دیگه برعکس نقاب غم میزنه...

البته اکثر اوقات ادم ها نقاباشونو عوض میکنن...

شاید اینم یکی دیگه از خاصیت های گذشت زمان باشه....

جالبیش این جاست که بعضی وقتا ادما نقاباشونو به هم تحمیل میکنن...

اکثر اوقات اینقدر درگیر نقابشون میشن که شخصیت واقعیشونو فراموش میکنن...

---

پ.ن:این توصیفو خیلی دوست دارم البته نمیدونم اثر کیه:

زندگی همچو حباب است ولیکن چه حباب؟نی بر سر اب بلکه بر روی سراب.ان هم چه سرابی؟که نبیند

به خواب.ان خواب چه خواب؟خواب مستان خراب...

چه جالبن...

یک حرفی امروزی ها در مکتب "ماکیاول" در آورده اند که می گویند هدف، وسیله را مباح می کند؛ هدفت

 خوب باشد، وسیله هرچه شد، شد!

گفتند ما یک هدف مقدس و منزه داریم و آن این است که گریستن بر امام حسین کار بسیار خوبی است

 و باید گریست. به چه وسیله بگریانیم؟ به هر وسیله که شد! هدف که مقدس است، وسیله هرچه شد،

 شد.

اگر تعزیه در آوریم، تعزیه های اهانت آور، درست است یا نه؟ گفتند اشک جاری می شود یا نه؟ همین

 قدر که اشک جاری شود، اشکال ندارد!

شیپور بزنیم، طبل بزنیم، معصیت کاری بکنیم، به بدن مرد، لباس زن بپوشانیم، عروسی قاسم درست

 کنیم، جعل کنیم، تحریف کنیم، در دستگاه امام حسین این حرف ها مانعی ندارد.

دستگاه امام حسین از دستگاه دیگران جداست، در اینجا دروغ گفتن بخشیده می شود، جعل و تحریف

 کردید، شبیه سازی کردید، بخشیده می شوید. هر گناهی که در مراسم انجام دادید، بخشیده میشوید.

---

 پ.ن:این متنو مرحوم حاجی نوری در کتاب لؤلؤ گفته که عده ای گفتن موضوع امام حسین و گریه براش

 ثوابش اونقدر زیاده که از هر وسیله ای برای این کار میشه استفاده کرد......

پ.ن:ادمی بعضی وقتا اینطوری برا خودش فتوا میده که البته اکثر اوقات براش خیلی گرون تموم میشه...

پ.ن:راستی شرمنده تو این یه هفته نشد که به اینجا سر بزنم...